Πηγαίνοντας σε ένα εμπορικό κέντρο το Σάββατο δεν είναι ακριβώς η ιδέα μου της διασκέδασης, αλλά αυτό είναι ακριβώς αυτό που έκανα τις προάλλες, υπακούοντας σε μια κλήση του καθήκοντος. Η εμπειρία, σε κάθε περίπτωση, ήταν πολύ χρήσιμη ως ένα κοινωνιολογικό πείραμα? Στην κοινωνία μας, όπου ο καθένας πηγαίνει στις ίδιες θέσεις ταυτόχρονα, υπήρχε ένα πολύ γραφικό πλήθος που συγκεντρώθηκε εκεί, τα ποτάμια των ανθρώπων μέσα από τις αίθουσες, πολλά να δείτε, όπως ήμουν στην επιστημονική διάθεση μου.
Ποτέ δεν είχα συνειδητοποιήσει πριν σε ποιο βαθμό ένα μέρος σαν και αυτό διχάζει την προσοχή μας. Όλα συνωμοτούν κατά νου ενωμένη, τα πάντα είναι φλας, buzz, διασπορά. Παρατηρώντας τους συνανθρώπους μου εκεί (κάτι που για μένα-και ξέρω πως είμαι εδώ-παράξενο ήταν πιο ενδιαφέρουσα από τη λυσσαλέα καταναλωτισμό), παρατήρησα στην προσοχή τους, τα ακόλουθα τμήματα ταυτόχρονα (Ι κανονικά θα έπρεπε να ήταν μόνο τσαντισμένος, αλλά, όπως είπα, ήμουν σε μια επιστημονική διάθεση):
- Συνειδητά παρακολουθείται: εμπορικά κέντρα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι 'αυτό, είναι οι σύγχρονοι χώροι αλληλεπίδρασης. Μερικοί άνθρωποι ακόμη και τους καλούν τους νέους ναούς. Πολλοί άνθρωποι πηγαίνουν εκεί μόνο για να αισθάνονται ότι αποτελούν μέρος του κάτι. Παρακολουθώντας και παρακολουθείται έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον κύκλο ζωής του εμπορικού κέντρου. Δεν αποκτάτε απλά πράγματα: μπορείτε να παρακολουθήσετε και να πάρετε ιδέες, παραδείγματα και προηγούμενα σετ, serendipity υπέρ ... Στο εσωτερικό του ναού, είναι αποδεκτό να παρακολουθήσετε και να παρακολουθείται. Έχουμε γίνει όλοι αδέλφια στην κατανάλωση.
- Διασπάσει την προσοχή: διαφορετικά, όπως θα μπορούσαν να είναι, ένα εμπορικό κέντρο είναι πάντα ένα είδος θόλου όπου θα έχετε βομβαρδιστεί με έντονο το φορτίο του ερεθίσματος. Διορατικός προσοχή είναι στραμμένη στο στοίχημα, και πολλά αντίθετα αγώνα δυνάμεων για την προσοχή μας την ίδια στιγμή, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε πηγή στο χέρι: αναβοσβήνει το χρώμα, μεγάφωνα, ένας τύπος σε ένα κοστούμι, ένα αυτοκίνητο πάνω σε μια στήλη ... και πάνω απ 'όλα αυτά : κ.ά..
- Περπάτημα: τη βασική μονάδα του κινήματος, από το σημείο Α στο σημείο Β, χρησιμοποιώντας τόσο εναλλακτική πόδια, παίρνει εμποδίζεται, παράκαμψη ή διεγείρονται από μόνιμες και εφήμερες αρχιτεκτονικές του εμπορικού κέντρου. Ο καταναλωτής δείχνει όλα τα είδη των προσδιοριστέων παύσεις, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους συναδέλφους τους περιπατητές.
- Πλευρική ερέθισμα: είναι εύκολο να συγκρουστούν σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο. Οι πιθανότητες είναι εσείς συνήθως με τα πόδια μπροστά, αλλά θα πεθάνουν πριν από την ενέργεια που λείπει συμβαίνει σε όλες αυτές τις πλευρικές βιτρίνες. Ως αποτέλεσμα, το βήμα πηγαίνει προς μία κατεύθυνση και το μάτι σε ένα άλλο.
- Ένα τρένο το δικό της σκέψης. Και όμως, θα μπορούσε να το πιστεύετε;, μερικοί άνθρωποι βρίσκουν ακόμα το χρόνο να έχετε μια σκέψη των δικών τους, εκτός από όλα τα υπόλοιπα. Ή ένα κομμάτι της σκέψης, τουλάχιστον. Μπορείτε να το διαβάσετε στα πρόσωπά τους. Είναι συνήθως διαρκεί πολύ λίγο, αλλά εισάγει ένα νέο στοιχείο αβεβαιότητας στην εξίσωση.
Το μείγμα αυτών των στοιχείων παράγει ένα τυπικό στυλ με τα πόδια, και είναι επίσης μια απόδειξη της ευελιξίας του ανθρώπινου νου, το οποίο μπορεί να τρέξει μόνο, σειριακή, λέιζερ-όπως διαδικασίες (100% της προσοχής εστιάζεται σε μία κατεύθυνση), καθώς επίσης και ταυτόχρονες, παράλληλες , απείρως ψεκάζεται αυτά (όπως εδώ). Ίσως είστε ένα ζώο εμπορικό κέντρο και αυτό το post για να σας αισθάνεται σαν να προσπαθεί να διδάξει πιάνο του Μπετόβεν? Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι τα πράγματα που έχουμε συνηθίσει να είναι ακριβώς το πιο εύκολο να ξεχάσεις ...
Πώς αισθάνεστε για εκείνα τα "ιερά"; Έχετε εσείς (πραγματικά) τους αρέσει; Να τα εισάγετε με ένα προκαθορισμένο σχέδιο (και να επιμείνουμε σε αυτό); Ή μήπως απλά αφεθείτε; Κάθε εναλλακτική λύση των μαζικών κοινωνικών χώρων;
Σχετικές θέσεις:
Σάλιο Νου
The Big Switch: από το μυαλό / θέμα στο μυαλό / εικόνας
Δεν υπάρχει τίποτα λάθος με το να είναι ένα τέρας
Για να απορρίψετε είναι να αγκαλιάσει
Πατώντας κουμπιά του νου
