Gotcha! Μια περιοριστική πεποίθηση επ 'αυτοφώρω

Ανακοίνωση: έκπληξη! Σήμερα είναι Δευτέρα, και εδώ είναι ένα μήνυμα. Από τώρα και στο εξής θα είμαι απόσπαση 3 φορές την εβδομάδα, κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Παρασκευή. Δεν είναι όλα τα blogs λειτουργούν καλά με μεγαλύτερη συχνότητα μετά, έτσι θέλω να πειραματιστούν με αυτή την φόρμουλα για λίγο και να δούμε αν οι άνθρωποι-και ο κύριος Ζ:, πολύ-όπως το

Συνήθως είναι δύσκολο να μιλήσουμε για το δικό περιορισμό των πεποιθήσεων του ατόμου, επειδή οι πιθανότητες είναι: 1) Δεν ξέρετε έχετε ένα, και τότε δεν μπορείτε να πείτε γι 'αυτό 2) Ξέρεις ότι το έχετε, και στη συνέχεια, κάνοντας συνειδητή, συνήθως νιφάδες έξω. Αλλά ο τρόπος που οι άνθρωποι γύρω μας διαχειρίζεται τα πράγματα μπορεί να μας δώσει πολλά στοιχεία για να αναπτύξουν τις δικές μας gotcha ανιχνευτή.

Για παράδειγμα, μια ιδιαίτερα συχνή και επιβλαβής για τον περιορισμό πίστη στο περιβάλλον μου είναι η έλλειψη νοοτροπίας. Είναι ως επί το πλείστον για να εστιάσει σε αυτό που δεν θέλετε, τι δεν σας αρέσει, τι δεν σκοπεύετε να συμβεί. Όλα αυτά είναι ένα εξαιρετικό σύστημα να δώσει ακριβή πρόσωπο, το όνομα, το επώνυμο και τα χαρακτηριστικά του πράγμα που δεν θέλετε να συμβεί αυτό, αντί να επενδύει διανοητική ενέργεια και τη δύναμη της θέλησης σας σε κάτι πιο χρήσιμο (αποκαλούν Νόμο της Έλξης ή όχι, αλλά λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο).

Ένα αρκετά κοινό σύνολο που περιορίζουν τις πεποιθήσεις που σχετίζονται με τα χρήματα? Μολυσμένο ζήτημα αν υπάρχει-υπάρχει τίποτα λάθος με τα χρήματα, ένα εργαλείο τόσο αθώα από μόνη της ως ένα τούβλο ή ένα βιβλίο διευθύνσεων, αλλά και με τις πεποιθήσεις μας για να το συνδέσει? Εμείς απορροφούν κοινών πεποιθήσεων από το περιβάλλον, και όσον αφορά τα χρήματα υπάρχουν αρκετά δηλητηριώδη αυτοί εκεί έξω. Αλλά άλλες φορές, το πρόβλημα φαίνεται να είναι απλώς ότι οι άνθρωποι πρέπει πραγματικά ονειρεύονται μεγαλύτερες.

Το σκέφτηκα αυτό τις προάλλες, όταν είδα στο μετρό ένας μουσικός παίζει φλάουτο δρόμο του. Πήρα κέρμα μου έτοιμη, και όταν πέρασα από, βρήκα ένα πραγματικά δύσκολο εγχείρημα να πέσει, γιατί ο τύπος που είχε μόνο ένα μικρό πιάτο λυγαριά στο πάτωμα, πέντε δάχτυλα μήκους το πολύ πολύ και πολύ επίπεδη, έτσι μου κέρμα αναπήδησε μακριά από το άλλο άδειο δοχείο.

Όπως έχω ήδη δημοσιεύσει σε blog εδώ, έχω βιώσει διαλείπουσα προβλήματα στο γόνατο , οπότε εκείνη τη στιγμή, αντί για χρήματα, ένιωσα μια ισχυρή ώθηση να δώσει αυτόν τον τύπο μια γροθιά. Έχω μια έντονη ζωή, όπως και οποιοσδήποτε άλλος, και δίνοντας χρήματα για το δρόμο στο μετρό είναι ήδη μια αρκετά επικίνδυνη άσκηση? Δεν θα μπορούσε να σας τουλάχιστον να είναι άνετα από την πλευρά σας; Τι θα λέγατε για ένα κουτί παπουτσιών, ηλίθιε; Ήταν τόσο δύσκολο να καταλάβω;

Προφανώς, αυτό ήταν ένας τύπος ο οποίος είχε οριστεί για την αποτυχία. Μπορώ να φανταστώ τον γκρίνια στο σπίτι αργά το βράδυ σχετικά με το γιατί τα πάντα είναι λάθος και ότι δεν κερδίζουν αρκετά (για το πώς, επειδή δεν υπάρχει κανένας χώρος για τα χρήματα σε ένα πιάτο λυγαριά, θα βλάκας;)

Αυτό το παράδειγμα λέει με πολύ ξεκάθαρο τρόπο αυτό, σε άλλα επίπεδα, λειτουργεί ως είδος «σκαλωσιάς» αόρατα γύρω από τις δράσεις μας στις περισσότερες από εμάς. Τι γίνεται με εσάς: έχετε ποτέ παρατηρήσει σε άλλους ανθρώπους αποκαλυπτικά όσον αφορά τις συμπεριφορές που περιορίζουν τις πεποιθήσεις τους; Ποιο είναι το αγαπημένο όπλο σας για να εντοπίσετε και να διαλύσει τις δικές σας πεποιθήσεις που περιορίζουν αν υπάρχει; Υπάρχει κάποιο «πιάτο λυγαριά» θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν στη ζωή σας;