(Αυτό είναι μέρος μιας σειράς. Πατήστε εδώ για να πιάσει το πρώτο μέρος.)
Οι επιπτώσεις και προεκτάσεις της καταπληκτική ανακαλύψεις του Jung είναι μεγάλη και σημαντική. Δεν μπορώ να συζητηθούν όλοι τους εδώ, αλλά θέλω να μιλήσω λίγο για αυτό που θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό: πώς εσωστρεφή και εξωστρεφή άτομα σχετίζονται μεταξύ τους.
Στο τέλος του βιβλίου, σχετικά με την ανθρώπινη επικοινωνία, ο ίδιος ο Γιουνγκ δείχνει ως απαισιόδοξος: από την εμπειρία του, τα περισσότερα από τα ζητήματα μεταξύ ατόμων με διαφορετική ψυχολογική τύποι αντιμετωπίζονται με «αντιπερισπασμό» μέσω, επιείκεια ή παρεξήγηση. Πραγματικά, η ποιότητα της επικοινωνίας φαίνεται να είναι σχεδόν αδύνατο όταν πρόκειται για θέματα εκτός της γενικής.
Αλλά μια τέτοια στάση είναι η απαισιοδοξία, χωρίς κυνισμό: από αυτή την κατάσταση πραγμάτων όσον αφορά την έντονη ανάγκη να δημιουργηθούν γέφυρες μεταξύ των διαφορετικών άγρια εσωστρεφής και εξωστρεφής κόσμους. Όπως αναφέρθηκε πριν, το καθένα από αυτά αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό μορφές υπό τις οποίες η φύση έχει εξελιχθεί ώστε να καταστεί δυνατή η επιβίωση του συνόλου της ανθρώπινης εμπειρίας, και τους χρειαζόμαστε εξίσου, αν θέλουμε να επιβιώσει ως είδος.
Προχωρώντας προς την ατομική διάσταση, υπερβολές μπορεί να είναι επιβλαβής και στις δύο περιπτώσεις. Εξωστρεφείς, Jung παρατηρήσεις, νομίζουν ότι αποκλείει τα αντικείμενα, αλλά στην πραγματικότητα έχουν αποκλειστεί από τους? Ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε είναι όλο και υποδουλώθηκαν από τα πράγματα, και τα οποία υπάγονται σε έναν παροξυσμό της άσκοπης δραστηριότητας, αέναη κίνηση. Μια ακραία εξωστρεφής δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ως ένα χαρούμενο άτομο: υπάρχει κάποιο είδος «δίψα» σε αυτά, σαν να μην έφταναν αντικείμενο, όλα γίνονται απογοητευτική και πρέπει να αποστραγγίζονται και γρήγορα να αφήνει περιθώρια για το επόμενο πράγμα.
Τα αντικείμενα στον εσωτερικό κόσμο είναι άπειρες, όπως και στον εξωτερικό κόσμο. Έτσι, εσωστρεφείς, από την πλευρά τους, αντιμετωπίζουν το ίδιο είδος συντρίψει όσον αφορά τα «σκοτεινά νερά» της διαισθήσεις συναισθήματα,, προαισθήματα ... εσωστρεφής, λέει ο Γιούνγκ, είναι πάντα κινδυνεύουν να χάσουν ένα σύμβολο σε όλα-σε πρακτικό δυνατότητα μερικές φορές, είναι αδύνατο για έναν εξωστρεφής, αλλά που επιπλέον μπορεί να οδηγήσει σε εμμονή, παράλυση και τάσεις αυτοκτονίας απομόνωση από το εξωτερικό-.
Μια σημαντική ακρίβεια εδώ: Εσωστρέφεια όπως είμαι εγώ, πρέπει να είμαι πολύ προσεκτικός όταν μιλάω για αυτόν τον τύπο, επειδή μπορώ να δω μόνο σε μερική τρόπο, από τη δική μου άποψη (κανείς δεν μπορεί να δει τη σκιά του). Για τους ίδιους λόγους, δεν θα ήθελα να παρουσιάσω εδώ μια εικόνα πολύ αρνητική ή απλοϊκή των extroverts: εσωστρεφής δεν μπορούν να καταλάβουν μια εξωστρεφή, αλλά σε κάποιο βαθμό, και το αντίστροφο είναι επίσης αλήθεια.
Jung, πολύ εσωστρεφής, έχοντας επίγνωση του ίδιου κινδύνου στην περίπτωσή του, προειδοποιεί ότι η εξωστρέφεια είναι απαραίτητη, για παράδειγμα, για τη δημιουργία των κοινωνικών δεσμών. Έχουν τη δυνατότητα να είναι πιο «γενική», συγκεντρώνοντας στοιχεία από διαφορετικά υπόβαθρα, καθώς επίσης και μια κινητικότητα που δεν είναι εύκολο για τους εσωστρεφείς, που αναλογιστούν τα πάντα μέσα τους πριν κουνήσετε το δάχτυλό σας. Μου αρέσει να βλέπω εσωστρεφείς, όπως τα ψάρια από τον βυθό, ενώ extroverts θα μοιάζει περισσότερο με αυτά τα πλάσματα που μπορούν να τρέχουν πολύ γρήγορα στην επιφάνεια.
Και αυτό μας φέρνει στο μεγαλύτερο μέρος του θέματος: πώς βλέπουν ο ένας τον άλλον;
Μιλάμε για μεγέθη θεωρητικά εδώ: δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως μια «καθαρή», εσωστρεφής ή εξωστρεφής. Όπως αναφέρθηκε πριν, όλοι μετράνε με όλες τις δυνατότητες, και το τέλος »είναι« εσωστρεφής ή εξωστρεφής είναι ζήτημα προσωπικής κλίσης, όπως μπανάνες προτιμώντας να μανταρίνια. Αλλά φυσικά η πιο σταθούμε σε ένα συγκεκριμένο κόσμο, τόσο περισσότερο αναπτύσσεται, και το λιγότερο που κατοικεί στο άλλο, πιο σκοτεινό και δύσκολο να προσβλέπουν σε εμάς.
Λοιπόν, πώς τα ιδανικά εσωστρεφής και εξωστρεφής τύποι σχετίζονται μεταξύ τους;
Με μεγάλη δυσκολία κατά καιρούς. Η εσωστρεφής βρίσκει τον εξωστρεφή θορυβώδη και επιφανειακή, ενώ ο εξωστρεφής εσωστρεφής θεωρεί ότι η παράξενη, σκοτεινή, αργή ... Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, συχνά και οι δύο τύποι μιλούν για διαφορετικά πράγματα, επειδή το πράγμα που εκτιμούμε περισσότερο είναι διαφορετική? Ό, τι θεωρεί ο εσωστρεφής λεπτότητα της σκέψης, με την μάτια της εξωστρεφούς μπορεί εύκολα να θεωρηθεί ως μια πραγματικά άθλια και παιχνιδιάρικη ερμηνεία των πραγμάτων? την ίδια στιγμή, κατά την άποψη της εσωστρεφής, ο εξωστρεφής δείχνει επιπολαιότητα δύσκολο να σταθεί: οι περισσότερες από τις ιδέες κλισέ ήχο του με τον ίδιο, δανείστηκε από κάπου αλλού χωρίς αρκετή κριτική. Και, προσέξτε, ο εσωστρεφής είναι συχνά δεξιά: ένας εξωστρεφής θα λάβει μάλλον ιδέες, έννοιες αφηρημένες έννοιες και premade, διότι για αυτό το είδος των μεμονωμένων την ουσία της ζωής βρίσκεται σε διαφορετική θέση, ο υλικός κόσμος.
Στο άλλο άκρο, ο κίνδυνος της γίνεται εσωστρεφής, στην πραγματικότητα, πάρα πολύ θεωρητική, πολύ μακριά από τον φυσικό κόσμο, μάγεψε με τη δική του εσωτερική πλούτο του. Πρόστιμο σκέψη και η λογική είναι ένα θαυμάσιο εργαλείο για να εξερευνήσετε την πραγματικότητα?, Αλλά, στα χέρια του μια ακραία ή δυσλειτουργική εσωστρεφής, μπορούν επίσης να αποτελέσει εργαλείο για υπολογίζοντας θεωρίες που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, αλλά «καλό ήχο», λόγω της προσομοίωσης του εσωτερική λογική. Είμαι βέβαιος ότι έχετε γνωρίσει ανθρώπους και των δύο ειδών.
Ελπίζω να απολαύσετε αυτή τη νέα θέση. Δεν είχα την πρόθεση αυτή τη σειρά να είναι τόσο καιρό, αλλά έχει εξελιχθεί από μόνη της λόγω της σπουδαιότητας του ζητήματος, η οποία δεν επιτρέπει γενικότητες. Την επόμενη εβδομάδα θα σας δώσω μερικές ακόμα ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ του εσωστρεφούς και εξωστρεφούς, εκείνων Γινγκ και το Γιανγκ της ανθρώπινης φύσης, καταδικασμένοι να καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλο ... Λοιπόν, για να προσπαθήσει, τουλάχιστον. 
