کسانی که بچه ها که خاموش کردن توجه خود را به محض اینکه شما شروع به یک جمله با "من" ... به خصوص اگر فعل پس از آن است که فکر می کنم ".
این پدیده به صورت خودکار و خنده دار، می باشد. من فکر نمی کنم مریض است به آن وجود دارد. هنگامی که با یکی از کسانی که انواع نا امید کننده مواجه (آنها بسیار مکرر در برخی از کانال های IRC، برای مثال 
)، راه های مختلفی وجود دارد شما می توانید آن را در چهره همه آنها، من فکر می کنم، به قدیمی های Adagio از واقعیت تغییر با تغییر خودتان.
من استفاده از آنها فکر می کنم به عنوان یک درمان ضد نفس، به عنوان تست اسید برای چند بار من جمله من با lil'ol من آغاز شده است. مزاحم بود، اما حداقل آن به تلاش برای ایجاد برخی از آمار های اساسی در ماده مفید بود.
اما متوجه شدم که رویکرد کمی سطحی است و هیچ ارتباطی با حل و فصل نیست. چیزی است، بسیاری از بچه ها که توجه را خاموش وقتی که می شنوند کلمه "من"، این تصور بودن، در واقع، بسیار خود خواه خود است. مثل بچه ها با پرخوری ادراک. این است که آنها نشان می دهد امکان egoless برای عاقلانه به نظر نیست، بلکه این است که آنها خود را "من" تنها چیزی که وجود دارد. بنابراین در واقع مناقشه از دو غرور وجود دارد، و کسی است که بیشتر آگاه است این شانس را داد تا مسابقه.
بنابراین پس از فرایند خود مشاهده خود را بر روی یک سطح جدید بازسازی می بینید یکی از آن بچه ها، و ایجاد یک بازی را به تلاش برای ساخت جملات راه دور دیگر با من در پایان حداقل به ضعیف شدن شدت آن توجه قاتل. و شما می توانید سرگرم کننده از آن بچه فقیر، و هیچ کس متوجه همه چیز مگر آن که شما نوشتن یک پست وبلاگ و یا چیزی
من فکر می کنم (اما شما هنوز هم وجود دارد؟) است که منطقی ترین راه را به این پدیده است.
