Carl Gustav Jung is een van mijn intellectuele helden. Ik denk de wereld zou beter af zijn als zijn onderzoek waren meer en beter begrepen (in feite zijn er oorzaken aan de relatieve onbekendheid en trivialisering van zijn ontdekkingen-psychologische oorzaken, en spullen voor de verdere posten, misschien).
Ik had gelezen als 6 of 7 van zijn boeken, maar ik hield een van zijn belangrijkste werken, 'Psychologische typen', voor een moment dat ik voelde dat ik het kon responsief te lezen. Eindelijk, dat moment kwam onlangs vorige maand.
Het boek is een intellectueel hoogtepunt, misschien wel de beste en meest uitgebreide studie over de verschillen van karakter en temperament van bestaande onder de mensen. Net als elke piek, het kost wat moeite om het te overwinnen, maar aan de andere kant de vrijheid te wachten staat.
Jungs indeling van de menselijke soort is geen oefening van de verbeelding, maar een bevestiging van de patronen en schema's vond hij na de behandeling van duizenden en duizenden patiënten. Daarnaast wordt Jung met afschuw vervuld met vereenvoudiging, en herhaalt om de paar pagina's die zijn modellen, zoals alles in de wetenschap, zijn benaderingen in het belang van voorspelling.
400 pagina's van historische voorbeelden, en de analyse van alle theorieën over de persoonlijkheid van reeds bestaande, met al hun beperkingen en gedeeltelijke successen zorgvuldig nagedacht, voorafgaan aan Jungs indeling van de menselijke persoonlijkheid. In tegenstelling tot andere collega's van hem, vaak opgenomen in het hetzelfde label van 'psychoanalyse', misschien is er niemand meer geschokt door oversimplificatie en het gebrek aan wetenschappelijke nauwkeurigheid dan Jung. Het is belangrijk voor mij om hier te herhalen keer op keer, want een korte post moet, noodzakelijkerwijs, bijna een karikatuur van deze zeer belangrijke kwesties. Dat gezegd hebbende, hier is wat ik beschouw als de kern.
Jungs model van de persoonlijkheid is gebaseerd op twee belangrijke factoren of variabelen: introversie / extraversie, en de vier menselijke psychologische kenmerken.
Introversion / Extraversie is de natuurlijke neiging van het individu om te verblijven in de innerlijke wereld (Intro-geconverteerd, meer geïnteresseerd in de vakken), of de buitenwereld (Extro-geconverteerd, meer geïnteresseerd in voorwerpen).
Onze huidige wereld is overdreven extravert, in de mate dat de innerlijke wereld niet alleen maar slecht beschouwd: het wordt beschouwd als 'niet bestaand', of 'grillig'. Deze sociale voorkeur veroorzaakt een gebrek aan evenwicht in de individuen: mensen met een extravert neiging zijn overgestimuleerd, terwijl introverte worden voorgelegd aan repressie, dat kan uiteindelijk barsten nogal heftig, sommigen van hen zelfs nooit te weten dat ze behoren tot dat soort, of beschouw het als een 'gebrek', als gevolg van sociale druk.
Maar beide stromingen zijn absoluut natuurlijke bij de mens, ze zijn manieren ontwikkeld door de natuur om mensen te helpen overleven. Het probleem is het gebrek aan evenwicht tussen de krachten; een kunstmatige gebrek aan evenwicht dat is gemakkelijk te zien in onze wereld, waar er te veel dingen gebeuren (extravert gedrag), maar zonder ze genoeg gedacht. Mensen doen veel dingen, maar niet waardoor ze genoeg gedacht. Introverte jongens, aan hun kant, kunnen vaak ten onrechte worden beschouwd als 'slow' of zelfs een beetje vertraagd, veel niet-zichtbare reflectie vooraf aan de actie, maar actie, als het gaat, is heel erg stevig en goed geaard.
De andere belangrijke factor is wat Jung beschouwt-weer, uit de studie van zijn vele patiënten-de mens van de vier essentiële psychologische kenmerken. Essentieel in de zin dat zij niet kunnen worden gereduceerd tot eenvoudiger elementen. De eerste twee zijn: gevoel, dat wil zeggen, perceptie van de werkelijkheid door middel van zintuigen, intuïtie, een vergelijkbaar systeem van de waarneming, maar de grond op het onbewuste.
Een paar woorden over het onbewuste hier: het is een soort van een archief van beelden die de mensheid heeft opgebouwd langs de 5.000 miljoenen jaren van het bestaan (ik denk dat dat het bedrag). Als er iets is herhaald in hetzelfde patroon langs vele vele vele generaties, wordt het een archetype, dat wil zeggen, een primaire beeld dat wordt ingediend in het onbewuste en kan pop-up en helpen u via dromen, intuïtie, 'eigenaardige' fouten, enz.
Het bewijs dat het onbewuste is ingebouwd in de menselijke psyche is dat Jung de dromen en mythen van mensen over de hele wereld bestudeerd, en ook van mensen van verschillende leeftijden, mensen die niet konden communiceren met elkaar, en toch, de beelden en mythen ze alle gebruikte onthuld gemeenschappelijke patronen. Zoals hij zegt, vond hij dat een zwarte man uit de Zuidelijke VS kon laten zien in zijn dromen thema's uit de Griekse Mythologie, en een moderne Zwitserse leerling zou kunnen herhalen concepten en patronen, die behoorde tot de oude alchemie.
Dus veel voor het gevoel en intuïtie. Dan is er het gevoel, dat wil zeggen emotionele reactie, positief of negatief, om de dingen, en dacht, onze almachtige, maar toch een beetje misbruikt op dit moment, intellectuele capaciteit.
Om het samen te vatten, zoals hij het zegt in een interview, sensatie stelt ons in staat om te weten dat er iets; denken stelt ons in staat om te weten wat het is; gevoel kunnen we weten of het goed of slecht is, en intuïtie stelt ons in staat om te weten over de richting, de trend waartoe het behoort.
Ik laat je verteren deze informatie tot de volgende post, voor het geval u vind dit allemaal zo fascinerend als ik en blijf bij mij. Goed weekend aan u allen. 
